গায়ত্ৰী ফুকন
এবাৰ কাণ উনাই
শুনিবচোন,
মৃত অৰণ্যখনত
কোনে বিনাই?
চৰাইৰ চুবুৰী বিচাৰি
কিদৰে
ঘুৰি ফুৰে অঘৰী চৰাই।
আপুনি-মই
গালি-গালাজেৰে খেদি পঠিওৱা,
বান্দৰবোৰৰ—
জানো নাছিল এখন ঘৰ,
আহাৰ বিচাৰি খাবলৈ
এখন নিজা অৰণ্য?
সোণাৰুৰ হালধীয়া তৰাবোৰ
য’ত থোপা-থোপে সৰিছিল,
সিহঁতেও উমলি-জামলি
মেৰিয়াই লৈছিল
বৰণীয়া সুখ!
