ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই
আজিৰ প্ৰতিযোগিতামূলক
কেৰিয়াৰ জগতখনত কেৱল ভাল নম্বৰ, শৈক্ষিক অৰ্হতা বা কাৰিকৰী জ্ঞান থকাটোৱেই সফলতাৰ
নিশ্চয়তা নিদিয়ে৷ নিজৰ জ্ঞান, চিন্তা, অভিজ্ঞতা আৰু দক্ষতা আনৰ আগত স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ
কৰিব পৰা ক্ষমতাও সমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ এই ক্ষমতাক সাধাৰণ অৰ্থত যোগাযোগ দক্ষতা
(Communication Skills) বুলি কোৱা হয়৷
যোগাযোগ কেৱল মুখেৰে
কথা কোৱাৰ কৌশল নহয়; ই হৈছে নিজৰ চিন্তা আৰু অনুভৱক স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে আনৰ
কথা মনোযোগেৰে শুনি, বুজি আৰু সঠিকভাৱে গ্ৰহণ কৰাৰ এক সমন্বিত প্ৰক্ৰিয়া৷ শুনা, বুজা,
চিন্তা কৰা, তথ্যক সুসংগঠিত কৰা, মতামত প্ৰকাশ কৰা আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি আনৰ মতামত গ্ৰহণ
কৰা—এই সকলোবোৰেই ফলপ্ৰসূ যোগাযোগৰ অবিচ্ছেদ্য অংশ৷ সেয়েহে যোগাযোগৰ সফলতা কেৱল আমি
কিমান সুন্দৰকৈ কথা ক’ব পাৰিলোঁ তাত নিৰ্ভৰ নকৰে; বৰং আমি কোৱা কথাখিনি আনজনে কিমান
স্পষ্টভাৱে বুজি পালে, সেইটোৱেই ইয়াৰ প্ৰকৃত মাপকাঠী৷
কৰ্মজগতৰ প্ৰায়
প্ৰতিটো পেছাতেই যোগাযোগ দক্ষতাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে৷ এজন অভিযন্তাই সহকৰ্মী
আৰু বিভিন্ন দলৰ সৈতে সমন্বয় সাধন কৰিব লাগে, শিক্ষকে জটিল বিষয়ো শিক্ষাৰ্থীসকলৰ
বাবে সহজ আৰু বোধগম্য কৰি তুলিব লাগে, চিকিৎসকে ৰোগী আৰু পৰিয়ালৰ সৈতে সংবেদনশীলভাৱে
মত বিনিময় কৰিব লাগে, পৰিচালকে নিজৰ দলক স্পষ্ট দিশ-নিৰ্দেশনা দিব লাগে৷ একেদৰে এজন
উদ্যোগীয়েও গ্ৰাহক, বিনিয়োগকাৰী আৰু ব্যৱসায়িক অংশীদাৰৰ সন্মুখত নিজৰ চিন্তা আৰু
ব্যৱসায়িক ধাৰণাক বিশ্বাসযোগ্যভাৱে উপস্থাপন কৰিব লাগে৷ চাকৰি বিচৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সাক্ষাৎকাৰ,
উপস্থাপনা, গোটৰ আলোচনা, দলগত কাম আৰু নেতৃত্ব—কৰ্মজীৱনৰ প্ৰায় প্ৰতিটো পৰ্যায়তে
যোগাযোগ দক্ষতাৰ প্ৰয়োজন হয়৷ সেয়েহে যোগাযোগ দক্ষতাক কেৱল এটা অতিৰিক্ত যোগ্যতা
হিচাপে নাচাই, পেছাগত সফলতাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বহুতো দক্ষতাৰ এক মৌলিক ভিত্তি হিচাপে
গণ্য কৰা উচিত৷
ভালকৈ কথা কোৱা মানে
দীঘলীয়াকৈ কথা কোৱা নহয়; কম কথাৰে নিজৰ চিন্তা স্পষ্ট, সংক্ষিপ্ত, সুসংগঠিত আৰু আত্মবিশ্বাসেৰে
প্ৰকাশ কৰিব পৰাটোহে প্ৰকৃত কথা কোৱাৰ দক্ষতা৷ বিশেষকৈ চাকৰিৰ সাক্ষাৎকাৰ, উপস্থাপনা
আৰু গোটৰ আলোচনাত কেৱল কথা কোৱাই যথেষ্ট নহয়—কথাৰ উদ্দেশ্য আৰু মূল বক্তব্য স্পষ্টভাৱে
আনৰ ওচৰলৈ লৈ যাব পৰাটোও সমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ উদাহৰণস্বৰূপে, সাক্ষাৎকাৰত যদি “আপোনাৰ
শক্তি কি?” বুলি সোধা হয়, উত্তৰত কেৱল “মই কঠোৰ পৰিশ্ৰমী” বুলি কোৱাৰ পৰিৱৰ্তে সেই
গুণটো বাস্তৱ জীৱন বা কামত কেনেদৰে প্ৰয়োগ কৰিছে, তাৰ এটা চমু উদাহৰণ দিয়া অধিক বিশ্বাসযোগ্য৷
এনে উত্তৰে প্ৰাৰ্থীৰ আত্মবিশ্বাস, চিন্তাৰ স্পষ্টতা আৰু বক্তব্য প্ৰকাশৰ ক্ষমতা একেলগে
প্ৰতিফলিত কৰে৷ কথা কোৱাৰ দক্ষতা উন্নত কৰাৰ বাবে শিক্ষাৰ্থীসকলে প্ৰতিদিনে এটা বিষয়
বাছি লৈ এক-দুই মিনিট নিজৰ বক্তব্য কণ্ঠস্বৰত ৰেকৰ্ড কৰিব পাৰে৷ পিছত সেই ৰেকৰ্ড শুনি
উচ্চাৰণ, কথাৰ গতি, অতিৰিক্ত বা ভৰোৱা শব্দৰ ব্যৱহাৰ আৰু বক্তব্যৰ স্পষ্টতা পৰ্যালোচনা
কৰিলে নিজৰ দুৰ্বলতাসমূহ চিনাক্ত কৰাটো সহজ হয়৷ নিয়মীয়া অনুশীলন আৰু আত্মপৰ্যালোচনাই
ক্ৰমান্বয়ে কথা কোৱাৰ দক্ষতা আৰু আত্মবিশ্বাস দুয়োটাকে শক্তিশালী কৰি তোলে৷
যোগাযোগৰ অৰ্থ কেৱল
কথা কোৱাতে সীমাবদ্ধ নহয়৷ এজন দক্ষ যোগাযোগকাৰী হ’বলৈ যিমান স্পষ্টভাৱে নিজৰ কথা প্ৰকাশ
কৰিব জানিব লাগে, সিমানেই মনোযোগেৰে আনৰ কথা শুনিবও জানিব লাগে৷ ফলপ্ৰসূ যোগাযোগৰ অন্যতম
আধাৰ হৈছে সক্ৰিয়ভাৱে শুনাৰ অভ্যাস৷ সক্ৰিয়ভাৱে শুনা মানে কেৱল শব্দ শুনি থকা নহয়;
বক্তাই কি ক’ব বিচাৰিছে, মূল বক্তব্য কি আৰু কোনো অস্পষ্টতা আছে নেকি—সেইসমূহ বুজিবলৈ
সম্পূৰ্ণ মনোযোগ দিয়া৷ বক্তাৰ কথা মাজতে নাকাটি তেওঁক বক্তব্য সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ দিয়া,
মোবাইল বা আন বিভ্ৰান্তিকৰ বিষয় আঁতৰাই মনোযোগ কেন্দ্ৰিত কৰা, প্ৰয়োজনীয় তথ্য টোকা
লোৱা আৰু অস্পষ্টতা থাকিলে উপযুক্ত প্ৰশ্ন কৰা ইয়াৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কৌশল৷ প্ৰয়োজন হ’লে
বক্তাৰ বক্তব্য নিজৰ ভাষাত সংক্ষেপে কৈ নিশ্চিত কৰিব পাৰি৷ উদাহৰণস্বৰূপে, কোনো সহকৰ্মীয়ে
প্ৰজেক্টৰ সময়সীমা জনালে—“আপুনি ক’ব বিচাৰিছে যে কামটো শুকুৰবাৰৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰিব
লাগিব, নহয়নে?”—এইদৰে নিশ্চিত কৰিলে ভুল বুজাবুজিৰ সম্ভাৱনা কমে৷ একেদৰে সাক্ষাৎকাৰতো
প্ৰশ্নটো সম্পূৰ্ণকৈ শুনি তাৰ পিছত উত্তৰ দিয়াটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ এনে অভ্যাসে কামৰ
উদ্দেশ্য আৰু দায়িত্ব স্পষ্ট কৰাৰ লগতে দলগত সমন্বয়, পাৰস্পৰিক বিশ্বাস আৰু পেছাগত
সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰে৷ শিক্ষাৰ্থীসকলে কথোপকথনত এই অভ্যাস অনুশীলন কৰি ধৈৰ্য, মনোযোগ
আৰু বুজি লোৱাৰ ক্ষমতা উন্নত কৰিব পাৰে আৰু আত্মবিশ্বাসো বৃদ্ধি কৰিব পাৰে৷ সেয়েহে
যোগাযোগ দক্ষতা উন্নত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ভালকৈ কথা কোৱাৰ লগতে ভালকৈ শুনাৰ অভ্যাস গঢ়ি
তোলাটোও সমানেই প্ৰয়োজনীয়৷ মনোযোগেৰে শুনি আনজনক সঠিকভাৱে বুজি পোৱাটোৱেই সফল যোগাযোগৰ
প্ৰথম আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ৷
পেছাদাৰী জীৱনত পঢ়া-শুনাৰ
দক্ষতা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ কিতাপ, প্ৰতিবেদন, ই-মেইল, গৱেষণা-পত্ৰ, চৰকাৰী অধিসূচনা,
হাতপুথি আৰু কাৰিকৰী নথিপত্ৰ আদি নিয়মিতভাৱে পঢ়িবলগীয়া হয়৷ কেৱল পঢ়িলেই নহয়,
পঢ়া বিষয়ৰ মূল কথাবোৰ বুজি পোৱা, প্ৰয়োজনীয় তথ্য চিনাক্ত কৰা, সাৰাংশ প্ৰস্তুত
কৰা আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি সেই জ্ঞান প্ৰয়োগ কৰিব পৰাটোও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দক্ষতা৷ একেদৰে
পেছাদাৰী জীৱনত জীৱন-বৃত্তান্ত, ই-মেইল, প্ৰতিবেদন, প্ৰস্তাৱ, প্ৰকল্পৰ নথিপত্ৰ, আবেদন-পত্ৰ
আৰু গৱেষণা-পত্ৰ আদি লিখাৰ প্ৰয়োজন হয়৷ সেয়ে পেছাদাৰী লিখনৰ দক্ষতাও অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ৷
ভাল লিখনৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল—স্পষ্টতা, সংক্ষিপ্ততা, শুদ্ধতা, সুসংগঠিত উপস্থাপন
আৰু উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত প্ৰকাশভংগী৷ অতি কঠিন শব্দ বা দীঘল বাক্য ব্যৱহাৰ কৰিলেই লিখন
উন্নত নহয়৷ বৰং মূল কথাটো পাঠকে সহজে বুজিব পৰাকৈ সৰল, স্পষ্ট আৰু সংক্ষিপ্ত ভাষাৰে
প্ৰকাশ কৰিব পাৰিলেহে লিখন অধিক ফলপ্ৰসূ হয়৷ সেয়ে পঢ়া-শুনা আৰু লিখন—দুয়োটা দক্ষতা
নিয়মিত অনুশীলনৰ জৰিয়তে উন্নত কৰা উচিত৷
বিশেষকৈ উচ্চ শিক্ষা,
কৰ্পৰেট খণ্ড, তথ্য-প্ৰযুক্তি, গৱেষণা আৰু পেছাদাৰী নথিপত্ৰ প্ৰস্তুতৰ ক্ষেত্ৰত বহু
কেৰিয়াৰত ইংৰাজী ভাষাত যোগাযোগ কৰাৰ প্ৰয়োজন হয়৷ কিন্তু ইংৰাজী ভাষাত সাৱলীলভাৱে
কথা ক’ব পৰাটো আৰু ফলপ্ৰসূ যোগাযোগ কৰিব পৰাটো একে কথা নহয়৷ কোনোবাই অতি সাৱলীলভাৱে
ইংৰাজী ক’ব পাৰিলেও, যদি নিজৰ বক্তব্য স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে বা আনজনৰ কথা
মনোযোগেৰে নুশুনে, তেন্তে যোগাযোগ ফলপ্ৰসূ নহ’ব পাৰে৷ আনহাতে, সাধাৰণ ইংৰাজী ব্যৱহাৰ
কৰিও যদি কোনোবাই স্পষ্ট, ভদ্ৰ আৰু সুসংগঠিতভাৱে নিজৰ কথা প্ৰকাশ কৰিব পাৰে আৰু আনজনৰ
কথা মনোযোগেৰে শুনিব পাৰে, তেন্তে যোগাযোগ ফলপ্ৰসূ হ’ব পাৰে৷ সেয়েহে লক্ষ্য হোৱা উচিত—ভাষাৰ
জটিলতা নহয়, বক্তব্যৰ স্পষ্টতা৷ তদুপৰি, নিজৰ মাতৃভাষা বা আঞ্চলিক ভাষাত স্পষ্টভাৱে
যোগাযোগ কৰিব পৰা ক্ষমতাও বহু পেছাত মূল্যৱান দক্ষতা৷ পাঠদান, সাংবাদিকতা, লোকসেৱা,
স্বাস্থ্যসেৱা, প্ৰশাসন, সমাজসেৱা আৰু স্থানীয় ব্যৱসায় আদি ক্ষেত্ৰত স্থানীয় ভাষাৰ
জ্ঞান আৰু ব্যৱহাৰৰ দক্ষতাই বিশেষ সুবিধা প্ৰদান কৰে৷ সেয়ে কেৰিয়াৰৰ বাবে ইংৰাজী
ভাষাৰ দক্ষতা বিকাশ কৰাৰ লগতে নিজৰ মাতৃভাষাতো স্পষ্ট, শুদ্ধ আৰু ফলপ্ৰসূভাৱে যোগাযোগ
কৰাৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলা উচিত৷
যোগাযোগ কেৱল কথা
কোৱাৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়৷ আমি কেনেকৈ চাওঁ, কেনেকৈ বহোঁ বা থিয় হওঁ, কেনেকৈ কথা
কওঁ আৰু আনৰ কথা কেনেকৈ শুনোঁ—এই সকলোবোৰ যোগাযোগৰ অংশ৷ সাক্ষাৎকাৰ বা উপস্থাপনৰ সময়ত
স্বাভাৱিকভাৱে চকুলৈ চোৱা, পোন হৈ বহা বা থিয় হোৱা আৰু শান্তভাৱে কথা কোৱাটোৱে আত্মবিশ্বাস
প্ৰকাশ কৰে৷ স্পষ্টকৈ আৰু উপযুক্ত গতিত কথা ক’লে শ্ৰোতাই কথাবোৰ সহজে বুজিব পাৰে৷ এটা
ভাল উপস্থাপন সাধাৰণতে পৰিচয়, মূল কথা, উদাহৰণ, সামৰণি আৰু প্ৰশ্নোত্তৰৰ ক্ৰমত আগবঢ়াব
পাৰি৷ উপস্থাপনৰ আগতে কেইবাবাৰো আখৰা কৰিলে আত্মবিশ্বাস বাঢ়ে, কথা কোৱাৰ জড়তা কমে
আৰু উপস্থাপনাটো অধিক সুন্দৰ হয়৷
সাক্ষাৎকাৰত দীঘলীয়া
উত্তৰ দিয়াতকৈ প্ৰশ্নটো ভালদৰে শুনি, অলপ সময় চিন্তা কৰি মূল কথাটো চমুকৈ আৰু স্পষ্টভাৱে
কোৱাটো অধিক ভাল৷ নিজৰ অভিজ্ঞতা বা কোনো পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ
সময়ত পৰিস্থিতিটো কি আছিল, আপোনাৰ দায়িত্ব কি আছিল, আপুনি কি কাম কৰিলে আৰু তাৰ ফলাফল
কি হ’ল—এই ক্ৰমত ক’লে উত্তৰটো অধিক সহজ আৰু সুসংগঠিত হয়৷
কৰ্মক্ষেত্ৰত কোনো
কামৰ দায়িত্ব পোৱাৰ পিছত কামটো কি, কেতিয়া শেষ কৰিব লাগে, কাক জনাব লাগে আৰু আপোনাৰ
পৰা কি আশা কৰা হৈছে—এই কথাবোৰ স্পষ্টভাৱে বুজি লোৱাটো ভাল অভ্যাস৷ কোনোবাই কামৰ বিষয়ে
মতামত দিলে লগে লগে আত্মপক্ষ সমৰ্থন নকৰি, সেই মতামতৰ পৰা নিজৰ ভুল বা উন্নতিৰ দিশ
বিচাৰি উলিওৱাটো অধিক উপকাৰী৷
পেছাদাৰী ই-মেইল
লিখোঁতে বিষয়, অভিবাদন, উদ্দেশ্য, প্ৰয়োজনীয় তথ্য, কৰিবলগীয়া কাম আৰু সামৰণি স্পষ্ট
হোৱা উচিত৷ ডিজিটেল যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত এটা সহজ নিয়ম মনত ৰাখিব পাৰি—চমু, স্পষ্ট আৰু
ভদ্ৰ৷
এটা দলত কাম কৰোঁতে
কেৱল নিজৰ কথা কোৱাই যথেষ্ট নহয়৷ আনৰ কথাও মন দি শুনিব লাগে আৰু দলটোৰ উমৈহতীয়া লক্ষ্যৰ
কথা মনত ৰাখিব লাগে৷ এজন ভাল দলীয় যোগাযোগকাৰীয়ে সহকৰ্মীৰ মতামতক সন্মান কৰে, সময়মতে
কামৰ খবৰ দিয়ে আৰু নিজৰ ভুল হ’লে সেই কথা স্বীকাৰ কৰে৷ ভাল যোগাযোগৰ সৈতে নেতৃত্বৰো
গভীৰ সম্পৰ্ক আছে৷ এজন নেতাই দলটোৱে কি কৰিব লাগে আৰু কেনেকৈ আগবাঢ়িব লাগে, সেই কথা
স্পষ্টভাৱে বুজাব লাগে৷ লগতে সহকৰ্মীৰ কথা শুনি প্ৰয়োজনীয় পৰামৰ্শ দিব লাগে আৰু মতানৈক্য
হ’লে সকলোৰে বাবে গ্ৰহণযোগ্য সমাধান বিচাৰিব লাগে৷ কৰ্মক্ষেত্ৰত মতানৈক্য হোৱাটো স্বাভাৱিক৷
এনে সময়ত ইজনে-সিজনক দোষ দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে সমস্যাটো কি, তাৰ ফলত কি অসুবিধা হৈছে আৰু
কেনেকৈ সমাধান কৰিব পাৰি—এই বিষয়বোৰৰ ওপৰত শান্তভাৱে আলোচনা কৰাটো অধিক ফলপ্ৰসূ৷
আজিৰ কেৰিয়াৰ জগতত
এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সংমিশ্ৰণ হ’ল—কাৰিকৰী দক্ষতা আৰু যোগাযোগ দক্ষতা৷ কেৱল কাৰিকৰী জ্ঞান
থাকিলেই সদায় সফল হোৱা সম্ভৱ নহয়; সেই জ্ঞান আনক সহজভাৱে বুজাব পৰাটোও সমানেই প্ৰয়োজনীয়৷
এজন অভিযন্তাৰ ভাল কাৰিকৰী জ্ঞান থাকিলেও যদি তেওঁ সেই জ্ঞান দলৰ আন সদস্যসকলক বুজাব
নোৱাৰে, তেন্তে প্ৰকল্পৰ কামত অসুবিধা হ’ব পাৰে৷ এজন গৱেষকে গুৰুত্বপূৰ্ণ গৱেষণা কৰিলেও
যদি তাৰ ফলাফল সহজ ভাষাত প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে সেই গৱেষণাৰ প্ৰভাৱ সীমিত হ’ব
পাৰে৷ একেদৰে, এজন উদ্যোগীৰ ভাল ধাৰণা থাকিলেও যদি তেওঁ গ্ৰাহক বা বিনিয়োগকাৰীক সেই
ধাৰণাৰ উপকাৰিতা বুজাব নোৱাৰে, তেন্তে ধাৰণাটো বাস্তৱ ৰূপ দিয়াত বাধা আহিব পাৰে৷ সেয়ে
কেৰিয়াৰত আগবাঢ়িবলৈ কাৰিকৰী দক্ষতাৰ লগতে যোগাযোগ দক্ষতাও একেলগে গঢ়ি তোলাটো প্ৰয়োজনীয়৷
এজন ব্যক্তিৰ জ্ঞান যিমানেই মূল্যৱান নহওক কিয়, সেই জ্ঞান স্পষ্টভাৱে আনৰ আগত প্ৰকাশ
কৰিব পাৰিলেহে তাৰ মূল্য অধিক বৃদ্ধি পায়৷ নিয়মিত অনুশীলনে সময়ৰ লগে লগে তেওঁৰ আত্মবিশ্বাস
বঢ়ায়, নতুন সুযোগ সৃষ্টি কৰে আৰু সফলতাৰ পথ অধিক মুকলি কৰে৷
এআইৰ যুগত যোগাযোগৰ
গুৰুত্ব কমা নাই; বৰং এআই ব্যৱহাৰ, তথ্য পৰীক্ষা, ডিজিটেল লিখন আৰু অনলাইন উপস্থাপনৰ
দৰে নতুন দক্ষতা গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে৷ এআইৰ সহায়ত তথ্য বা লিখনিৰ খচৰা প্ৰস্তুত
কৰিব পাৰি, কিন্তু সেই তথ্য কিয়, কাৰ বাবে আৰু কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব, সেই সিদ্ধান্ত
মানুহেই ল’ব লাগে৷ সেয়ে এআই ব্যৱহাৰৰ দক্ষতাৰ সৈতে যোগাযোগ দক্ষতাৰ সমন্বয় ভৱিষ্যতৰ
কৰ্মক্ষেত্ৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হ’ব৷
যোগাযোগ দক্ষতা উন্নত
কৰিবলৈ সদায় ব্যয়বহুল প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ নিয়মিত অনুশীলন কৰিলেই এই দক্ষতা
ক্ৰমান্বয়ে উন্নত কৰিব পাৰি৷ নিজৰ কথা কোৱাৰ সময়ত মাত ৰেকৰ্ড কৰি পিছত সেই ৰেকৰ্ড
শুনিলে নিজৰ ভুল আৰু দুৰ্বলতাবোৰ সহজে বুজিব পাৰি৷ আনৰ পৰা মতামত লৈ সেইমতে ভুলবোৰ
শুধৰাই পুনৰ অনুশীলন কৰিলেও যথেষ্ট লাভ হয়৷ ভুল ইংৰাজী কোৱাৰ ভয়ত কথা নোকোৱাতকৈ কথা
কোৱা, মতামত লোৱা, ভুল শুধৰোৱা আৰু পুনৰ কথা কোৱা—এই অভ্যাস গঢ়ি তোলাটো অধিক উপযোগী৷
নিয়মিত অনুশীলনৰ জৰিয়তে সময়ৰ লগে লগে যোগাযোগৰ দক্ষতা আৰু আত্মবিশ্বাস দুয়োটাই
বৃদ্ধি পায়৷
যোগাযোগ দক্ষতা সকলো
শিক্ষাৰ্থী আৰু পেছাৰ বাবেই এক প্ৰয়োজনীয় কেৰিয়াৰ দক্ষতা৷ ভাল যোগাযোগ মানে কেৱল
কথা কোৱা নহয়; মন দি শুনা, বুজি পোৱা আৰু নিজৰ কথা স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰা৷ কাৰিকৰী
দক্ষতা, যোগাযোগ দক্ষতা আৰু পেছাদাৰী আচৰণ—এই তিনিটাই কেৰিয়াৰত সফলভাৱে আগবাঢ়াৰ মূল
ভিত্তি৷
ড০ বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই
কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শদাতা তথা
মূৰব্বী, যান্ত্রিক
অভিযান্ত্রিক বিভাগ, অসম ডন বস্ক’ বিশ্ববিদ্যালয়
আজাৰা,গুৱাহাটী-
৭৮১০১৭ , অসম ৷
ফোন: ৯৪৩৫১৮৮৬৩০
ই-মেইল: buljit@gmail.com
বি.দ্র.: কেৰিয়াৰ
বিষয়ৰ বিভিন্ন কথা কোনো আগ্ৰহী শিক্ষাৰ্থীয়ে জানিব বিচাৰে,তেন্তে প্ৰত্যেক শনিবাৰে
বিয়লি ৬-৯ বজাৰ ভিতৰত ফোন(৯৪৩৫১৮৮৩০)ত যোগাযোগ কৰিব পাৰে ৷
