পঙ্কজ প্ৰতিম বৰদলৈ
যেতিয়া জোহৰান মামদানীয়ে ২০২৫ চনৰ
নৱেম্বৰ মাহত ডাউনটাউন ব্ৰুকলিনৰ এখন মঞ্চত থিয় হৈছিল আৰু সহস্ৰ জনতাৰ আগত কৈছিল, “আমি এটা
ৰাজনৈতিক বংশ উৎখাত কৰিছো”, তেওঁ কেৱল এক উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিগত বিজয় উদযাপন কৰাই
নাছিল, তেওঁ এটা প্ৰতীকী মন্তব্য কৰিছিল আৰু আমেৰিকাৰ ৰাজনৈতিক সোঁতলৈ এটা শিল নিক্ষেপ
কৰিছিল৷ তেওঁ ভালদৰে জানিছিল যে এই শিলে সৃষ্টি কৰা ঢৌবোৰে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ পাঁচখন নগৰৰ
বাহিৰেও বহু দূৰলৈ গতি কৰিব৷ ৩৪ বছৰ বয়সীয়া স্মিতহাস্য মামদানীক বহু প্ৰতিষ্ঠানৰ ব্যক্তিয়ে
নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিত অপ্ৰাসংগিক বুলি নাকচ কৰিছিল৷ সেই মামদানীয়ে ১৯৬৯ চনৰ পিছত চহৰখনে
দেখা সৰ্বাধিক হাৰৰ ভোটদানৰ সৈতে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ মেয়ৰৰ পদ দখল কৰিলে৷ তেওঁ চহৰখনৰ প্ৰথমগৰাকী
মুছলমান আৰু প্ৰথমগৰাকী এছিয়ান-আমেৰিকান মেয়ৰ হিচাপে পৰিগণিত হ’ল৷ বৰ্ণ, ধৰ্ম, প্ৰব্ৰজন আৰু নাগৰিক সম্পৰ্কৰ অৰ্থ সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নৰ
সৈতে বেদনাদায়কভাৱে-যুঁজি থকা এখন দেশৰ মূল কাঠামোটোলৈ নতুন বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনিছে বুলি
ভৱা গৈছে৷
মামদানিৰ উত্থানৰ তাৎপৰ্য সঁচাকৈ বুজিবলৈ
হ’লে, ইয়াক কেৱল পৰিচয়ৰ ৰাজনীতি বা নিৰ্বাচনী নতুনত্বৰ
দৃষ্টিৰে চোৱাৰ লোভ এৰিব লাগিব৷ এয়া কেৱল জনগাঁথনিগত মাইলৰ খুঁটি নাছিল, এজন আকৰ্ষণীয় চেহেৰাৰ মূলসুঁতিৰ বাহিৰৰ মানুহৰ বিজয়
নাছিল৷ ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, ই আছিল ঐতিহাসিক শক্তিৰ এক সংমিশ্ৰণ, প্ৰব্ৰজনকাৰী ৰাজনৈতিক
একত্ৰীকৰণৰ দীঘলীয়া হেচাঁ, নব্য-উদাৰবাদী নগৰ শাসনৰ বিফলতা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত
গণতান্ত্ৰিক সমাজবাদী ধাৰণাৰ পুনৰ উত্থান, আৰু দৃঢ় কৰ্তৃত্ব আৰু অভিজাত আধিপত্যৰ প্ৰতিৰোধৰ
দ্বাৰা চিহ্নিত এক বিস্তৃত বিশ্বব্যাপী মুহূৰ্ত৷
উগাণ্ডাৰ কাম্পালাত ভাৰতীয় ঐতিহ্যৰ
এটা পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা মামদানীৰ জীৱনে নিজেই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আধুনিকতাক প্ৰতিফলিত
কৰে৷ তেওঁৰ মাতৃ মিৰা নায়াৰ এগৰাকী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে প্ৰশংসিত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা,
যাৰ কৰ্মই নিৰন্তৰভাৱে বিস্থাপিত লোকসমাজ, শক্তি আৰু সাংস্কৃতিক সংমিশ্ৰণৰ বিষয়বস্তুৰ
ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি আহিছে৷ তেওঁৰ পিতৃ মাহমুদ মামদানী উত্তৰ ঔপনিৱেশিক জগতৰ আটাইতকৈ
প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক তত্ত্ববিদসকলৰ ভিতৰত অন্যতম, যি নাগৰিকত্ব, ৰাষ্ট্ৰৰ হিংসা আৰু
আধুনিক শাসনৰ ঔপনিৱেশিক মূলৰ বিশ্লেষণৰ বাবে পৰিচিত৷ কাম্পালাৰ পৰা নিউয়ৰ্কলৈকে, দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰবাসী
সংযোগৰ পৰা আমেৰিকাৰ নগৰীয় ৰাজনীতিলৈকে, মামদানীৰ জীৱনে প্ৰতিফলিত বৰ্তমান সময়ৰ ৰাজনৈতিক
বিজ্ঞানীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা এটা নতুন তত্ব যাক বহুতৰপীয়া সাৰ্বভৌমত্ব বুলি কোৱা হয়৷ অৰ্থাৎ
একে সময়তে একাধিক ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা ৰূপদিয়া ব্যক্তিৰ জীৱিত
বাস্তৱ৷
সাত বছৰ বয়সত নিউয়ৰ্কলৈ স্থানান্তৰিত
হোৱা মামদানী প্ৰব্ৰজনকাৰী চুবুৰীয়াৰ দৈনন্দিন সংগ্ৰাম আৰু একতাৰ মাজত ডাঙৰ হৈছিল৷
এইবোৰ বহুসংস্কৃতিবাদৰ বিমূর্ত পাঠ নাছিল, কিন্তু তেওঁ নিজে অনিশ্চয়তা, আকাংক্ষা আৰু
অসমতাৰ সৈতে মুখামুখি হৈছিল৷ ২০১৪ চনত ব’ড’ইন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত
আৰু ২০১৮ চনত আমেৰিকাৰ নাগৰিক হোৱাৰ পিছত, তেওঁ অভিজাত দলীয় ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে নহয়,
তৃণমূল পৰ্যায়ৰ সংগঠনৰ জৰিয়তে ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰিছিল৷ ২০২০ চনত কুইন্সৰ পৰা নিউয়ৰ্ক
ৰাজ্যিক বিধানসভালৈ তেওঁৰ নিৰ্বাচিত হয় আৰু তাৰ পাছত আৰু দুটা পুনৰ নিৰ্বাচনত হোৱা
জয়ে তেওঁক নগৰীয়া ৰাজনীতিবিদসকলৰ এক নতুন প্ৰজন্মৰ মুখ হিচাপে পৰিগণিত কৰে৷
মামদানীৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ মূল বাৰ্তা
আছিল- ব্যয়সাধ্যতা, সাৰ্বজনীন ৰাজহুৱা সেৱা, গৃহ নিৰ্মাণৰ ন্যায়, আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি
অৰ্থপূৰ্ণ ৰাজনৈতিক শক্তিৰ পৰা বাদ পৰা সম্প্ৰদায়সমূহৰ সৈতে গভীৰ সম্পৰ্ক স্থাপন আদিয়ে
দেশখনত চলি থকা ব্যাপক অসন্তুষ্টিৰ মাজতে প্ৰতিধ্বনি কৰাত সফল হৈছিল৷ মহামাৰীৰ পিছৰ অৰ্থনৈতিক হেচাঁ, বৃদ্ধি পোৱা গৃহ
নিৰ্মাণৰ ব্যয়, আৰু নগৰীয়া বিত্তীয় সমৃদ্ধি আৰু ৰিয়েল-ইষ্টেটৰ ব্যৱসায়, পুনৰ অভিজাতসকলৰ
দ্বাৰা দখল কৰা হৈছিল বুলি এক ব্যাপক ধাৰণাই পুনৰ বিতৰণৰ ৰাজনীতিৰ বাবে এক উৰ্বৰ ভূমি
সৃষ্টি কৰিছিল৷ “নিউয়ৰ্ক প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত,
প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ দ্বাৰা চালিত, প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ চহৰ হৈ থাকিব” বুলি কৰা তেওঁৰ দাবীয়ে চহৰখনৰ
পৰিচয়ক এক ন’ষ্টালজিক উত্তৰাধিকাৰ হিচাপে নহয়, বৰঞ্চ এক চলি থকা প্ৰচেষ্টাৰ সামূহিক
সাফল্য হিচাপে পুনৰ জনমত গঢ়ি তুলিছিল৷
সমকালীন ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানৰ দৃষ্টিকোণৰ
পৰা চালে, মামদানীৰ জয়ক আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰাজনৈতিক দাৰ্শনিক, আর্নেষ্টো লাক্লাউয়ে “পপুলিষ্ট আৰ্টিকুলেচন”
বুলি কোৱা ধাৰণাৰ এটা ক্লাছিক উদাহৰণ হিচাপে পঢ়িব পাৰি—অর্থাৎ, প্ৰতিষ্ঠিত ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে
এক যৌথ নৈতিক দাবী গঢ়ি তুলিবলৈ বিভিন্ন ধৰণৰ অসন্তোষ আৰু অভিযোগক একেলগে সংহত কৰি
এক ৰাজনৈতিক “জনতা” নিৰ্মাণ কৰা৷ কিন্তু অন্য ঠাইত
দেখিবলৈ পোৱা বাদপৰা জনপ্ৰিয়বাদৰ বিপৰীতে, মামদানীৰ ৰাজনৈতিক প্ৰকল্প স্পষ্টভাৱে অন্তৰ্ভুক্তিমূলক৷
ইয়াত “জনতা”ক প্ৰবাসী বা সংখ্যালঘুসকলৰ বিৰুদ্ধে সংজ্ঞায়িত কৰা হোৱা নাই;
বৰঞ্চ কাঠামোগত বৈষম্য আৰু অভিজাত শ্ৰেণীৰ ক্ষমতা দখলৰ বিৰুদ্ধে সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে৷
এই অৰ্থত, তেওঁৰ ৰাজনীতি বেলজিয়ামৰ ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক চান্তাল মুফে কোৱা “বাওঁপন্থী জনপ্ৰিয়তাবাদ”ৰ
সৈতে অধিক সংযোজিত আৰু নব্য-উদাৰবাদী ঐক্যমত, যাক প্ৰযুক্তিগত আৰু অনিবাৰ্য বুলি উপস্থাপন
কৰিছিল, সেই অৰ্থনৈতিক প্ৰশ্নসমূহক পুনৰ গণতান্ত্ৰিকভাৱে ৰাজনীতিকৰণ কৰাৰ এটা প্ৰয়াস৷
মামদানীৰ বিজয়ৰ ঐতিহাসিক প্ৰকৃতি ব্যাপকভাৱে
আলোচনা কৰাটো এই সৰু লেখাটোত সম্ভৱ নহয়৷ এনে এখন দেশ, যিখনত এছিয়ান আমেৰিকান আৰু অন্যান্য
সংখ্যালঘুসকলে ক্ৰমান্বয়ে কেৱল ৰাজনৈতিক বহিষ্কৰণৰ মুখামুখি হৈছে, তেনে এখন দেশত,
মামদানীৰ সফলতাই নাগৰিক জীৱনত এক গভীৰ পৰিৱৰ্তনৰ ইংগিত দিয়ে৷ এবাৰ বহিষ্কৰণৰ সঁজুলি
হিচাপে সংগঠিত হোৱা এই পৰিচয় কেন্দ্ৰিকতা, ইয়াত ৰাজনৈতিক বৈধতাৰ উৎস হৈ পৰিছে৷ যুৱ
ভোটাৰসকলৰ বাবে, বিশেষকৈ প্ৰব্ৰজনকাৰী আৰু শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ পটভূমিৰ লোকসকলৰ বাবে, মামদানীৰ
প্ৰচাৰ অভিযানে নিশ্চিত কৰিছিল যে ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পৰিচয়ৰ কাহিনীটো পৰিয়ালকেন্দ্ৰিকতা,
বহুজাতিক কোম্পানীৰ সম্পদ, বা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভকৰা সুবিধাৰ দ্বাৰা একচেটিয়া
হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ গভীৰ গাঁথনিগত সীমাবদ্ধতাৰ মাজতে মূলসুতিঁৰ লগত মিলি যোৱাৰ এই
বাকধাৰা চলি আহিছে৷ নিউয়ৰ্ক চহৰ কেৱল বৈচিত্ৰ্য আৰু উচ্চাকাংক্ষাৰ এক বিশ্বব্যাপী
প্ৰতীক নহয়; ই উত্তৰ পুঁজিবাদৰ দ্বাৰা সৃষ্ট বহুতো দ্বন্দ্বৰ উৰ্বৰ ভূমি৷ চহৰখনত আৱাসগৃহৰ
ব্যয়সাধ্যতা সংকটৰ স্তৰত উপনীত হৈছে, ৰাজহুৱা সুৰক্ষাৰ বিতৰ্কবোৰ ৰাজনীতিৰে কলুষিত
হৈছে আৰু পৌৰ নিগমৰ বিত্তীয় অৱস্থা গুৰুতৰ চাপৰ সন্মুখীন হৈছে৷ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ
কিছু দিনৰ ভিতৰতে, মামদানীয়ে ১০-১২ বিলিয়ন ডলাৰৰ প্ৰকল্পিত বাজেটৰ অভাৱৰ সন্মুখীন
হৈছে, যি কেইবা দশকৰ বিত্তীয় সিদ্ধান্তৰ ফল, মহামাৰী-যুগৰ ব্যয় আৰু মেয়ৰৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ
বাহিৰত থকা কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ বিভিন্ন নীতিৰ দ্বাৰা সৃষ্ট৷ এই সীমাবদ্ধতাই
ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতিবিদসকলে চিনাক্ত কৰা এটা মূল দ্বন্দ্বক স্পষ্ট কৰেঃ সম্পদৰ পুনৰ বিতৰণৰ
বাবে উঠা গণতান্ত্ৰিক দাবী আৰু বিশ্বৰ চহৰসমূহৰ মূলধনৰ কাঠামোৰ শক্তিৰ মাজৰ দ্বন্দ৷
মামদানীয়ে প্ৰস্তাৱ
কৰা কিছু সিদ্ধান্ত যেনে- বিনামূলীয়া বাছ পৰিবহণ, গেলামাল, সমবায়, আৰু শিশুৰ যত্নৰ
দৰে সাৰ্বজনীন সেৱাৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিবলৈ, উচ্চ উপাৰ্জনকাৰী আৰু লাভখোৰ বহুজাতিক
কোম্পানীৰ ওপৰত কৰ বৃদ্ধি আদিয়ে নগৰ প্ৰশাসনৰ উদ্দেশ্য সম্পৰ্কীয় মৌলিক বিতৰ্কসমূহক
পুনৰ জাগ্ৰত কৰিছে৷ মামদানীৰ সমৰ্থকসকলে এই পদক্ষেপসমূহক কেইবা দশক ধৰি চলি থকা অসমতাৰ
বিৰূদ্ধে পলমকৈ হ’লেও কৰা সংশোধন বুলি অভিহিত কৰিছে আনহাতে সমালোচকসকলে ইয়াক বিত্তীয়ভাৱে
বেপৰোৱা বা আদৰ্শগতভাৱে কঠোৰ বুলি অভিহিত কৰিছে৷ এই বিতৰ্কই হাংগেৰীৰ বিংশ শতিকাৰ আগশাৰীৰ অৰ্থনৈতিক ইতিহাসবিদ কাৰ্ল পোলানয়িয়ে
তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ “দ্য গ্ৰেট ট্ৰান্সফৰ্মেশ্যন”ত প্ৰকাশ
কৰা অন্তৰ্দৃষ্টিক প্ৰতিধ্বনিত কৰে, যে সমাজে অতিমাত্ৰাত পণ্যকেন্দ্ৰিক সময় পাৰ হোৱাৰ
পাছত, বজাৰ ব্যৱস্থাক পুনৰ সামাজিক নীতি-নিয়ম আৰু মূল্যবোধৰ ভিতৰত সংস্থাপন কৰিবলৈ
সময়ে সময়ে চেষ্টা কৰে, মামদানীৰ পৰিকল্পনাবোৰে সঠিকভাৱে তেনে এক প্ৰচেষ্টাকে প্ৰতিনিধিত্ব
কৰে যে চহৰখনক এক সম্ভৱপৰ সম্পদৰ পৰিৱৰ্তে এক সামাজিকভাৱে ভাল ঠাই হিচাপে পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা
কৰা৷
তেওঁৰ নিৰ্বাচনৰ প্ৰতি থকা ভিন্ন মেৰুৰ
প্ৰতিক্ৰিয়াই দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিস্থিতিকো প্ৰতিফলিত কৰিছে৷ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু বিদেশৰ প্ৰগতিশীলসকলৰ
বাবে, মামদানীৰ বিজয়ে প্ৰমাণ কৰিছে যে গণতান্ত্ৰিক
সমাজবাদ যদিও আমেৰিকাৰ ৰাজনৈতিক বাৰ্তালাপত দীৰ্ঘদিনৰ পৰা অপ্ৰাসংগিক হৈ আছে, তৎসত্বেও
দেশৰ আটাইতকৈ সিদ্ধান্তকাৰী চহৰসমূহত জয়ী হ’ব পাৰিছে৷ অৱশ্যে, ৰক্ষণশীল আৰু “মাগা”( মেক আমেৰিকা
গ্ৰেট এগেইন)ৰ সমৰ্থকসকলৰ বাবে, তেওঁলোকে যিবোৰক এক বিপজ্জনক আদৰ্শগত বিচ্যুতি বুলি
বিবেচনা কৰে মামদানী তাৰ বিপদজনক প্ৰতীক হৈ পৰিছে৷ মামদানীৰ আদৰ্শই, জাতীয়তাবাদী ৰক্ষণশীলতা আৰু সাংস্কৃতিক
প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ওপৰত আধাৰিত ড’নাল্ড ট্ৰাম্পৰ ৰাজনৈতিক আন্দোলনৰ এক স্পষ্ট বিপৰীত দিশ
প্ৰদান কৰে৷ য’ত “মাগা” কেন্দ্ৰিক ৰাজনীতিয়ে একত্ৰীকৰণ
আৰু উত্তৰাধিকাৰৰ পৌৰাণিক অতীতক প্ৰচাৰ কৰে, মামদানীৰ দৃষ্টিভংগীয়ে বহুত্ববাদ আৰু
সামাজিক ৰূপান্তৰৰ বাস্তৱতাক গ্ৰহণ কৰি লৈছে৷
এই বৈসাদৃশ্যই এক গভীৰ সাংস্কৃতিক
বিভাজনৰ কথা কয়৷ আমেৰিকাৰ ৰাজনৈতিক পণ্ডিত ৰোনাল্ড ইংগলেহাৰ্টৰ দৰে ৰাজনৈতিক তত্ত্ববিদসকলে
যুক্তি দাঙি ধৰিছে যে উন্নত গণতন্ত্ৰসমূহ ক্ৰমান্বয়ে “স্বৈৰতন্ত্ৰ-জনপ্ৰিয়তাবাদী”
আৰু “উত্তৰ-বস্তুবাদী মূল্যবোধ” ৰ মাজত বিভক্ত হৈ আছে৷ মামদানীৰ নীতিসমূহ
স্পষ্টভাৱে পিছৰটোত নিহিত আছেঃ উত্তৰাধিকাৰবাদৰ ওপৰত সংহতি, বহিষ্কৰণৰ ওপৰত সংমিশ্ৰণ,
আৰু হ্ৰস্বম্যাদী লাভৰ ওপৰত দীৰ্ঘম্যাদী সামাজিক বিনিয়োগ৷ তেওঁৰ বিৰোধীসকলৰ বাবে,
এই দৃষ্টিভংগীয়ে প্ৰতিষ্ঠিত নিয়ম আৰু সুবিধাসমূহক ভাবুকি প্ৰদান কৰি নৈতিক আতংক বা
মৌলবাদৰ অভিযোগ হিচাপ উদ্বেগৰ সৃষ্টি কৰে৷
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে, মামদানীৰ নিৰ্বাচন
নিউয়ৰ্কৰ বাহিৰতো প্ৰতিধ্বনিত হৈছে৷ ইউৰোপৰ পৰা দক্ষিণ এছিয়াৰ পৰা লেটিন আমেৰিকালৈকে
গণতান্ত্ৰিক পশ্চাদপসৰণ, স্বৈৰতন্ত্ৰৰ নব্য উত্থান আৰু প্ৰব্ৰজন বিৰোধী ভাৱনাৰ দ্বাৰা
চিহ্নিত এক যুগত তেওঁৰ বিজয় এক আশাপ্ৰদ “কাউণ্টাৰ নেৰেটিভ”
হিচাপে পৰিগণিত হৈছে৷ ই পৰামৰ্শ দিছে যে বহুত্ববাদী গণতন্ত্ৰসমূহে এতিয়াও সংমিশ্ৰিত
নেতৃত্বৰ জৰিয়তে নিজক নৱীকৃত কৰিব পাৰে৷ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্কৰ পণ্ডিতসকলে ঘৰুৱা
ৰাজনৈতিক ঘটনাসমূহৰ প্ৰতীকী শক্তিৰ ওপৰত ক্ৰমান্বয়ে গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে, মামদানীৰ
বিজয় বহিষ্কৰণমূলক জাতীয়তাবাদৰ বিশ্বব্যাপী
সাধাৰণীকৰণৰ প্ৰতি এক প্ৰতিৰোধৰ প্ৰতীক হিচাপে পৰিগণিত হৈছে৷
একে সময়তে, তেওঁৰ নেতৃত্বত জাৰ্মানীৰ সমাজতত্ববিদ মেক্স ৱেবাৰে
কোৱা “বিশ্বাসৰ নৈতিকতা” আৰু “দায়িত্বৰ নৈতিকতা”
ৰ মাজৰ চিন্তা বুলি বৰ্ণনা কৰা বিষয়বোৰ আলোচনা কৰিব পাৰিব লাগিব৷ নিউয়ৰ্ক চহৰ শাসনৰ
বাবে আপোচ, প্ৰতিষ্ঠানিক আলোচনা আৰু বিত্তীয় অনুশাসনৰ প্ৰয়োজন৷ সমালোচকসকলে ইতিমধ্যে
গৃহহীনতা, আইন শৃংখলা আৰু ৰাজহুৱা বিনিয়োগৰ ওপৰত প্ৰাৰম্ভিক নীতিগত বিতৰ্কবোৰৰ প্ৰতি
মামদানীৰ দৃষ্টিভংগীৰ যুক্তিৰে, নৈতিক স্পষ্টতা আৰু প্ৰশাসনিক বাস্তৱবাদৰ সৈতে সংঘৰ্ষ
হ’ব পাৰে বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে৷ মামদানীয়ে কাৰ্যকৰী প্ৰশাসনৰ সৈতে পৰিৱৰ্তনশীল উচ্চাকাংক্ষাৰ
সমন্বয় সাধন কৰিব পাৰিব নে নাই এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰে কেৱল তেওঁৰ কৰ্মৰ সময়চোৱাকেই নহয়,
বৰঞ্চ প্ৰগতিশীল নগৰ ৰাজনীতিৰ বিশ্বাসযোগ্যতাৰ ভৱিষ্যত অধিক বিস্তৃতভাৱে গঢ় দিব৷
নীতিগত ফলাফলৰ বাহিৰেও মামদানীয়ে প্ৰতীকীভাৱে
কি প্ৰতিনিধিত্ব কৰে তাৰ ওপৰত গভীৰ গুৰুত্ব সকলোৰে থাকিব৷ ৰাজনৈতিক তত্ত্বত, প্ৰতিৰোধ
সদায় বিৰোধী বা হিংসাত্মক নহয়; ইয়াক পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰি প্ৰণয়ন কৰিব পাৰি৷ মামদানীয়ে
বহিষ্কৰণৰ ৰাজনীতিৰ বাকধাৰাক প্ৰত্যাহব্বান জনাই, সহাৱস্থান, মৰ্যাদা আৰু সকলোৰে সমৃদ্ধিকেন্দ্ৰিক
এক নেতৃত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছে৷ তেওঁৰ ৰাজনীতি ভাৰতৰ বিখ্যাত অৰ্থনীতিবিদ
নোবেল বটাঁ প্ৰাপক অমৰ্ত্য সেনৰ উন্নয়নক স্বাধীনতা হিচাপে ধাৰণা কৰাৰ সৈতে সংগতি ৰাখে
যি কেৱল সামগ্ৰিক সম্পদ বৃদ্ধি কৰাতকৈ মানুহৰ প্ৰকৃত সামৰ্থ্যক সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ ওপৰত
গুৰুত্ব আৰোপ কৰে৷
যুদ্ধ, স্থানচ্যুতি, জলবায়ু সংকট,
আৰু অৰ্থনৈতিক অনিশ্চয়তাৰ দ্বাৰা চিহ্নিত বৰ্তমানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিস্থিতিত, সকলোৰে
বাবে ব্যাপক প্ৰগতিৰ ধাৰণাটো এটা ক্ৰমান্বয়ে ভংগুৰ অৱধাৰণা হৈ পৰিছে৷ মামদানীৰ নীতিসমূহে জোৰ দিছে যে সহাৱস্থান সাধাৰণ
আদৰ্শবাদ নহয়, কিন্তু আন্তঃসংযুক্ত সমাজত ই এক ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োজনীয়তা৷ এখন গ্লবেল
চহৰ হিচাপে নিউয়ৰ্ক, এই পৰীক্ষাৰ বাবে এক পৰীক্ষাগাৰ হৈ পৰিছে, যি পৰীক্ষা কৰি চাব
বিছাৰিছে যে, ই বহু বৈচিত্ৰ্যক এটা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলগা সমস্যা হিচাপে নে এটা সম্পদ হিচাপে
পাব বিচাৰে৷
জোহৰান মামদানীৰ উত্থান এক ৰাজনৈতিক
মাইলৰ খুঁটিতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ ই এক বিকশিত গণতান্ত্ৰিক কল্পনাৰ প্ৰতিফলন, যিয়ে সাৰ্বজনীনতাৰ
সৈতে পৰিচয়, প্ৰশাসনৰ সৈতে প্ৰতিৰোধ, আৰু সুস্থিৰতাৰ সৈতে ন্যায়ৰ সমন্বয় সাধন কৰিব
বিচাৰে৷ তেওঁৰ কাৰ্যকাল পৰিৱৰ্তনশীল হয় নে বিফল হয় সেই দিশটো সময়ৰ হাতত এৰি দিও ক’ব পাৰি যে, তেওঁৰ বিজয়ে, বৰ্তমান সময়ত বিমূৰ্ত
হৈ নথকা প্ৰশ্নবোৰ যেনে গণতন্ত্ৰ, কৰ্তৃত্ব আৰু সহ-অৱস্হানৰ বিষয়ে এনে এক বিপদসংকুল
সময়তো অন্ততঃ আলোচনাৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰিব৷ সেই অৰ্থত, মামদানী কেৱল এজন মেয়ৰ নহয়৷
একবিংশ শতিকাত গণতান্ত্ৰিক নৱীকৰণৰ সম্ভাৱনা আৰু বিপদৰ ফালে আঙুলিয়াই দিয়া,
তেওঁ হৈছে এক পথ নিৰ্দেশক প্ৰতীক৷
লেখকৰ ঠিকনা:
উপ সঞ্চালক, ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱন,নতুন দিল্লী
ফোন নং-৮৮০০৯৪৮৮০৮
